tecnoloxia.org

Tecnoloxía na Educación Secundaria

Libera os teus documentos!

Decateime algo tarde, pero aínda estamos a tempo de celebralo: Hoxe é o Día da Liberdade dos Documentos ou tamén coñecido como Document Freedom Day (DFD). Vino na web de mancomun.org

O obxectivo desta celebración é promover o emprego de formatos libres e estándares abertos nos nosos documentos dixitais.

Por que?

Para entendelo pensade que o noso televisor, sexa da marca que sexa, pode interpretar os sinais de todas as cadeas, ou que co noso teléfono podemos comunicarnos sexa cal sexa a compañía telefónica da persoa coa que estamos a conversar. Isto é posible porque a información que se transmite segue uns estándares abertos, é dicir, para determinadas tarefas hai unha serie de especificacións dispoñibles publicamente que permiten a compatibilidade entre diferentes compoñentes de hardware e software.

Ben, pois no caso dos contidos informáticos a cousa parece que non está tan clara: Hai miles de sitios web que son accesibles só cun navegador, formatos de vídeo que necesitan un reprodutor específico, libros que só se poden ler cun lector concreto, documentos creados nun determinado programa ofimático que só podemos ver co mesmo programa, etc. Non credes que todo sería máis doado se usásemos formatos e estándares abertos?

Que podemos facer nós?

Podemos comezar a liberar os nosos documentos utilizando:

  • Formato PDF para documentos que non queremos que se modifiquen.
  • Formato ODF para documentos que queremos permitir que se modifiquen. (Texto: odt, Folla de cálculo: ods, presentación: odp, etc.)

 
As suits ofimáticas LibreOfficeOpenOffice permiten crear documentos co estándar ODF e PDF, así que xa sabedes, pasade do Microsoft Office e apuntádevos á liberdade dos documentos.…

A visión artificial

imaxe de blog.infaimon.com

O outro día vimos na visita de eficienTIC como mediante unha cámara web e un software especial somos capaces de recoñecer caras e distinguilas doutras.

Neste caso usábano para detectar se a persoa usuaria dun ordenador está traballando nel ou non, e decidir segundo iso se manter acesa a pantalla ou apagala para aforrar enerxía. Tamén valía para permitir o uso dese ordenador só a unha persoa determinada recoñecida polos seus trazos faciais, e non a outras, mellorando a seguridade do sistema.

O propósito da visión artificial é programar un ordenador mediante complexos algoritmos para que sexa capaz de interpretar unha escena determinada.

As aplicacións disto son moi variadas: estudo do tráfico, movemento de persoas, bacterias, detección de defectos en froitas, detección da posición de pezas fabricadas, medición de magnitudes físicas e moito máis.

No seguinte vídeo podemos ver uns exemplos de utilización da visión artificial:

[Robot readable world from Timo on Vimeo.] (Vía: Quo)

Aínda que non te deas conta, se miras unha cámara filmando algo, seguramente estará conectada a un ordenador con algún software de visión artificial. Pensa, por exemplo, na detección de matrículas nos aparcadoiros.

Se queres saber máis sobre visión artificial non te perdas blog.infaimon.com

 …

Coñecemento aberto

Se tedes un pouquiño de tempo, recoméndovos escoitar a conferencia que Juan Freire deu o 9 de novembro na Libre Soft World Conference LSWC 2011

Fala do coñecemento aberto, do procomún, un modelo de produción e xestión no que as persoas partícipes comparten coñecementos, organizan a súa produción e xestionan as súas relacións colectivas de forma autónoma, e que funcionan de xeito independente ás institucións oficiais e aos mercados.

Non se trata de algo novo, senón que este modo de funcionar xa comezou na Idade Media. Porén, a tecnoloxía social que se está a estender desde hai anos (Internet, software libre, wikipedia, comunidades e redes sociais, etc) permite recuperar estes antigos modos de funcionar producindo coñecemento independente e libre.

[globbtv.com: LSWC’2011-Conocimiento abierto]

Para reflexionar: ata que punto pode chegar capacidade de transformación social, política e económica do coñecemento aberto?

Cando falamos de software libre, do traballo en rede, de colaborar e compartir en internet, estamos a falar de moito máis que de linux ou windows, copyright ou copyleft, pagar ou piratear, … a cousa é moito máis profunda, e supoño que chegará un tempo en que todas e todos o comprendamos e sexamos realmente conscientes da súa importancia.

(Vía: Conocimiento abierto o porqué el software libre se inventó en la Edad Media)

Comezar con Ubuntu

carousel-book.pngA verdade é que Ubuntu é tan intuitivo e doado de manexar que non fai falta para nada un titorial para comezar a traballar con el. Chega con poñerse a fedellar nos menús e facer as cousas habituais para que en moi pouco tempo nos pareza que levamos con este sistema operativo toda a vida. E cando hai algo que non sabemos facer, non hai mellor cousa que buscar en google: en internet aparecen tódalas respostas. Se non necesitastes ningún manual para usar windows, linux non ía ser menos.

De tódolos xeitos, se hai alguén que non se atreve a aventurarse con Ubuntu sen axuda, temos á nosa disposición o manual “Comezar con Ubuntu“, unha guía para principiantes, en galego, que pode axudarnos coa instalación e a realizar as tarefas diarias como navegar pola rede, escoitar música, clasificar os arquivos, etc.

Animádesvos?

Ligazóns:

Que é o software libre?

soft_libre.gif

(Imaxe by Néstor Alonso)

O luns escoitei no instituto “O software libre é software gratuíto”. Supoño que haberá moita xente que pense isto, xa que en inglés free significa tanto libre como gratis, pero é unha incorrección. Tanto pode haber software libre que se distribúa cobrando certa cantidade de cartos como software privativo que sexa de balde, así que non debemos relacionar directamente libre con gratis.

O software libre refírese á liberdade dos usuarios e usuarias para executar, copiar, distribuír, estudar e modificar o software, e distribuílo modificado. É dicir, é unha cuestión de liberdade, e non de prezo.

Que significan estas liberdades?

1. Podemos utilizar o software con calquera propósito

Por exemplo, hai software que permite o seu uso gratuíto sempre e cando sexa para uso persoal, pero non permite a súa utilización sen licenza nunha empresa con fins comerciais. Este software xa non sería libre, pois xa non cumpriría a primeira condición.

codigofonte.png2. Acceso ao código fonte para estudar como funciona o programa e/ou para adaptalo ás nosas necesidades.

Podemos atoparnos con software que podemos descargar de balde e utilizalo para o que desexemos, pero se non podemos acceder ao código xa non se trataría de software libre, pois incumpriría a segunda condición.

3.Liberdade para distribuír copias.

opensource.pngCirculan por alí e por alá miles de copias de programas que nos pasamos entre nós, moitas conseguidas de internet. Pero que esteades acostumados a facer iso non significa que teñades a liberdade de facelo. O software privativo non o permite, e sería un acto ilegal, pero o software libre si, vas ter a liberdade de distribuír os programas a quen queiras, cando queiras e como queiras. Non só non te poden dicir nada por facelo, senón que se invita a que o fagas, e incluso poderías distribuílo cobrando unha pequena tarifa, xa que non ten por que ser necesariamente gratuíto.

4.Liberdade para mellorar o programa e facer públicas as melloras en beneficio da comunidade.

Isto está relacionado co dito anteriormente, pois necesitamos acceder ao código e ter liberdade para modificalo e distribuílo. Aquí o importante é o beneficio para a comunidade. Calquera persoa con coñecementos suficientes pode contribuír a que a sociedade dispoña de produtos de software libre cada vez mellores.

Outros tipos de software

Software de código aberto: Soe utilizarse esta expresión para referirse ao software libre, xa que o código fonte é accesible. Porén, pode haber diferenzas en canto as licenzas utilizadas para a súa distribución. As diferenzas entre software libre e de código aberto teñen máis que ver coa filosofía que coa práctica.

Software privativo ou propietario: O seu uso, redistribución ou modificación requiren dunha autorización, ou o código non está dispoñible.

Freeware: É un tipo de software que se distribúe sen custo algún para o seu uso. Soe ser software privativo e non soe ser posible acceder ao código fonte.

Software de dominio público: É o software que non está protexido por dereitos de autor e tódalas persoas teñen dereitos de uso, modificación (no caso de que estea dispoñible o código fonte) e distribución.
Ao non estar protexido por unha licenza copyleft, non cómpre que se distribúan as modificacións baixo a mesma licenza, e polo tanto pode suceder que as obras derivadas se convertan en software privativo.

Software comercial: É aquel desenvolvido por un negocio que pretende obter un beneficio económico da súa utilización. Aínda que a maioría do software comercial é privativo, non son o mesmo, pois pode haber software libre comercial e software privativo non comercial.

Para rematar, tes isto recollino neste mapa conceptual que podes descargar para modificalo:

map-gl-500.png

E tamén este vídeo:

[youtube: software libre]