tecnoloxia.org

Tecnoloxía na Educación Secundaria

Wii

O CEIP de Palmeira publica na súa web as instrucións para a construción dun encerado dixital de baixo custo (menos de 60 euros), utilizando o mando duna wii e fabricando artesanalmente un punteiro infravermellos como o que ves na imaxe.
punteiro IR

A idea é moi interesante para aqueles centros ós que lles interese ter un encerado dixital e non teñan presuposto para mercalo.

wiimoteEste proxecto paréceme moi interesante para comprender un pouquiño mellor a tecnoloxía actual que, no caso da wii, combina electrónica, tecnoloxías da comunicación, tecnoloxías da información e tamén materiais, pois de algo está fabricada.

Unha das principais características do wii remote ou wiimote é o seu sensor de movemento, o que lle permite medir distancias, detectar a dirección dos movementos e determinar a posición do control utilizando un acelerómetro e un sensor de IR.

celerómetroacelerómetroO acelerómetro é un dispositivo que detecta e mide a vibración, a inclinación, a velocidade e, por suposto, a aceleración. Hai moitos tipos de acelerómetros, e atópanse en teléfonos móbiles, en podómetros, nos airgbag dos automóbiles, sismógrafos, lavadoras, cámaras fotográficas, robots, etc.
Constan dunha peza móbil que, segundo o seu movemento, produce diferentes voltaxes na placa, que constitúen os datos que logo van ser procesados.

A barra que se coloca debaixo do televisor serve de guía para o wiimote, detectando a dirección dos seus movementos. Consta dun conxunto de LEDs infravermellos. O wiimote ten un sensor de luz IR que detecta a posición dos LEDs da barra e determina a distancia do control á televisión. O movemento e a rotación do control con respecto ó chan calcúlanse tendo en conta o ángulo relativo á barra e as voltaxes do acelerómetro.
barra wii
Tódolos datos de detección de movemento e de apuntado envíanse a un chip Bluetooth integrado na placa do mando wiimote. Este chip encárgase de enviar instantaneamente o conxunto de datos á wii para a súa recepción e posterior proceso para amosar os resultados na pantalla. A comunicación realízase mediante ondas de radio, na banda de 2.4 GHz.

Se queres saber máis sobre o funcionamento do wiimote podes visitar esta páxina.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Email this to someone

Aeroxeradores

Xa temos costume de ver infinidade de aeroxeradores espallados polos montes da nosa terra, e feito Galicia é o país da UE con maior potencia eólica por Km cadrado.

Na terra:

De maior ou menor tamaño, máis altos ou máis baixos, máis rápidos ou máis lentos, tódalas máquinas que vemos son máis ou menos similares. Se queres saber como funciona un aeroxerador recoméndoche que visites “Moliner e o vento”.

Pero aínda non o vimos todo:

Dado que nos aeroxeradores convencionais prodúcense importantes perdas por fricción dos seus elementos, a compañía MagLev Wind Turbine Technologies propón a construcción da xigantesca turbina eólica Maglev, que podería xerar un gigavatio de potencia. Neste dispositivo ás pas da turbina suspéndense sobre un colchón de aire grazas a un sistema de levitación magnética, eliminándose a fricción e aumentando o rendemento.

maglev
(fonte: tecnoaereo)

No aire:

Na procura dun lugar que aumente o rendemento dos aeroxeradores hai quen propón instalalos a unha maior altura. Existen diversos prototipos.

A empresa Magenn Power propón situar uns aeroxeradores eólicos a 330 metros de altura. Trátase dun dispositivo de 30 m de ancho recheo de helio (co fin de manter a elevación) e está provisto dunha turbina de eixe horizontal.

turbina elólica de helio
(fonte: ecofactory)

Empresas e universidades están a estudar a posibilidade de deseñar turbinas que poidan voar.
Cada planta contaría con catro rotores (semellantes aos dos helicópteros) para mantela no aire. A electricidade transmitiríase por cabos de aluminio.

turbina voadora
(fonte: vieiros)

Ambos sistemas contarían cun amarre ao chan.

No mar:

Os aeroxeradores poden instalarse no mar, resultando máis rendibles cos de terra porque os ventos no mar garanten unha produción sostida de enerxía. A pesar do rexeitamento do goberno galego á instalación de parques eólicos mariños na nosa comunidade, un estudo do Goberno central sobre as áreas potencialmente máis valiosas neste campo incluíu un sector da costa de Lugo e o litoral dende Baiona ata a fronteira portuguesa.

parque eólico mariño
(fonte: instantshift.com)

Non son muíños:

Unha recomendación para falar con propiedade: Non se debe chamar “muíño” a un aeroxerador. Un muíño serve para moer, e un aeroxerador serve para xerar enerxía eléctrica a partir do vento. Polo tanto, nos parques eólicos non hai muíños, senón aeroxeradores.

Datos:

Asociación eólica.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Email this to someone

As vistas cun tetris 3D

tericalHai a quen lle custa iso de ver imaxes tridimensionais nun plano, por non falar do alzado, a planta e o perfil, pero hai un xeito de aprendelo moi entretido: xogar ó Tetrical, que funciona con pezas tridimensionais, complicando aínda máis o xogo do tetris.

Para comezar resulta máis doado o Cubical, da mesma casa, digitalmachina.

(Fonte: código cero)

Na rede hai un feixe de aplicacións para facer debuxos en tes dimensións. Un deles é Building Houses que che pide que constrúas pezas mediante bloques con axuda das súas vistas.

Na sección de ligazons podes atopar outras aplicacións e programas de debuxo tridimensional.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Email this to someone

Banda deseñada online

En Internet atopamos infinidade de ferramentas on-line para facer de todo, sen ter que instalar programas no ordenador. Un exemplo é a creación de banda deseñada.

stripgenerator

Unha tarefa que propoño: crear unha tira de banda deseñada para publicala na revista do instituto. Ten que contar algo relacionado coa tecnoloxía.

Aquí tes algúns sitios onde podes crear as túas tiras cómicas:

Comics animados:

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Email this to someone

A lenda urbana dos fluorescentes

fluorescenteHai pouco unha compañeira do instituto afirmaba que era mellor non apagar a luz das aulas durante o recreo pequeno de 15 minutos, xa que as lámpadas fluorescentes consumen moito no acendido, máis que se as mantemos acesas.

Eu contesteille que iso era unha lenda urbana, que en todo caso o que aforrariamos serían tubos fluorescentes (durarán máis cantas menos veces os acendamos), pero non enerxía eléctrica.

A verdade é que hai moita xente que pensa isto (éche o que teñen estas lendas), e pódense realizar os cálculos pertinentes para comprobalo.

Por exemplo, imos coller un fluorescente de 20 W:

  • Potencia do fluorescente: 20 W
  • Potencia consumida ó acendelo: 100 W (máis ou menos)

Supoñamos que o fluorescente tarda en acenderse 1 segundo. Nese caso a enerxía consumida durante o acendido sería:

  • E = P t = 100 W 1 s = 100 J

O tempo que ten que estar aceso un fluorescente para consumir a mesma enerxía sería:

  • E = P t t = E / P = 100J / 20W = 5 s

 

Polo tanto, esta lenda urbana só sería aplicable se o recreo durase 5 segundos ou menos.

Outra cousa é que nos compense deixar a lámpada acesa para aforrar tubos fluorescentes, pero está claro que enerxía eléctrica non aforramos.

Podes ler unha explicación sobre isto en curioso pero inútil e tamén podes ver unha animación flash sobre o funcionamento dunha lámpada fluorescente

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Email this to someone