tecnoloxia.org

Tecnoloxía na Educación Secundaria

Detida por levar un simple circuíto

circuíto que levaba a rapaza detidaIncorporar un circuíto electrónico á roupa pode resultar unha idea estupenda para darlle un toque persoal e creativo á indumentaria, pero coidado con levala posta a un aeroporto, pois poden pensar que é unha bomba. Pasoulle iso a unha rapaza norteamericana de 19 anos, estudiante de tecnoloxía, que levaba pegado no xersei unha protoboard na que tiña montado un circuíto con LEDs e que funcionaba cunha pila de 9 voltios. O inofensivo atuendo tecno-artístico da rapaza custoulle que a detiveran a punta de pistola e que a acusaran de “posesión de un dispositivo falso e de desorde”.

Sen embargo, o de levar electrónica incorporada na roupa non é algo novo. A moda e a tecnoloxía únense para crear novas prendas con novas utilidades.

prendas luminosasAínda que de momento no se comercialicen de forma económica e xeneralizada, xa se poden atopar no mercado chaquetas con células solares nas costas para poder cargar todo aquelo que pensas meter nos petos (reproductor de mp3, PDA, móbil, etc), roupa que incorpora música , cazadoras con ventiladores (ver), prendas luminosas que incorporan unha película flexible con LEDs, batería e o circuíto que controla os LEDs e que recibe as mensaxes a amosar mediante unha mensaxe SMS, ou prendas con microsensores incorporados que permiten medir o ritmo cardíaco, a presión arterial a temperatura ou a humidade. Hai pouco que coñecemos a invención dun bikini capaz de medir os raios UV e avisar por medio dunha alarma. Tamén atopamos unas zapatillas deportivas que conteñen un microprocesador integrado que vai aprendendo dos patróns de movemento da persoa usuaria para axustarse a ela, ou camisolas con detector de sinal sen fíos (wi-fi) incorporado

Pero non todo é electrónica, a incorporación de novos materiais na fabricación téxtil permite a fabricación de traxes camaleónicos que cambian de cor segundo as condicións de luz e humidade do ambiente, ou a regulación da temperatura do corpo mediante uns tecidos que reaccionan ao suor da pel. Tamén hai inventados uns fíos electroluminiscentes que, alimentados con baterías, fan que a roupa brille na escuridade.

Nada, que os policías dos aeroportos teñen que poñerse ao día, e non escandalizarse por un circuíto electrónico luminoso caseiro que pode facer calquera estudante de tecnoloxía de 4º da ESO.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Email this to someone

Comezo do curso

Quedan poucos días para que comecen as clases. Poño a vosa disposición, se vos resulta útil, un recursos sobre electricidade e o ordenador, aos que podedes acceder dende o panel esquerdo. Faltan algunhas cousas que irei engadindo cando teña tempo.

Ao longo do curso irei subido outros contidos que teño medio feitos (electrónica, pneumática, mecanismos, etc).

creative commonsO material que presento está baixo unha licenza creative commons, así que xa sabedes, podedes

  • Copiar, distribuír e comunicar publicamente a obra
  • Facer obras derivadas

Baixo as condicións:

  • Recoñecemento. Debe recoñecer os créditos da obra do xeito especificado polo autor ou polo licenciador (pero non de xeito que suxira que ten o seu apoio ou apoian o uso que fan da sua obra.
  • Non comercial. Non pode empregar esta obra para fins comerciais
  • Compartir baixo a mesma licenza. Se altera ou transforma esta obra, ou xera unha obra derivada, só pode distribuír a obra xerada baixo unha licenza idéntica a esta.

O máis importante: que vos resulte útil e que serva para que o alumnado aprenda tecnoloxía.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Email this to someone

A importancia das unidades de medida

MCO_OrbitQue pesados coas unidades! deben de pensar moitos alumnos e alumnas cando insistimos en que as indiquen correctamente. Pero é que non é para menos. Aquí vai un exemplo das consecuencias que pode ter non indicar correctamente as unidades de medida:

En setembro de 1999 a sonda espacial Mars Climate, enviada pola NASA para manterse na órbita de Marte e estudar o seu clima, estrelouse contra a súa superficie e quedou completamente estragada. Segundo fontes da NASA, o desastre debeuse a un erro nas unidades dos datos que se subministraron ao ordenador de abordo.

Resulta que na construción participaron empresas diferentes, e utilizáronse distintos sistemas de unidades para o deseño e construción da sonda espacial e para a programación dos sistemas de navegación. No primeiro caso os datos viñan expresados no sistema inglés de unidades (pés, millas, libras, …) mentres que no segundo caso utilizouse o Sistema Internacional de Unidades (S.I.) (metros, kilogramos, …)

Os datos e cálculos que fixo a empresa encargada do deseño da sonda espacial (sistema inglés) foron enviados á empresa encargada de programar os sistemas de navegación (que utiliza o Sistema Internacional), pero grave erro!, os datos enviáronse sen especificar as unidades de medida utilizadas, e a segunda empresa interpretounos como se estiveran expresados no S.I.. O resultado foi que os ordenadores da nave realizaron uns cálculos erróneos e situaron a nave nunha órbita equivocada, o que provocou o desastre.

Fonte: El rincón de la ciencia

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Email this to someone

Máis alá das Baterías: Almacenar enerxía nunha folla de papel

pila de papelO Rensselaer Polytechnic Institute dos Estados Unidos acaba de presentar unha pila eléctrica que ten forma de papel. Trátase dunha batería constituída por un 90% de celulosa e un 10% de nano-tubos de carbono que serven de electrodos e transmiten a electricidade.

Pódese usar como fonte de enerxía en calquera aparello que se nos ocorra, pero con innumerables vantaxes: funciona cos electrólitos naturais existentes no sangue e suor dos seres vivos (útil para implantes médicos como marcapasos), é ultralixeira, extremadamente fina e flexible, e funciona a temperaturas extremas. Ao contrario que as pilas e baterías convencionais, altamente contaminantes, a pila de papel é facilmente biodegradable e non contén ningunha substancia química tóxica.

Fonte: Código cero

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Email this to someone

Satélites

Sputnik1. Primeiro satélite espacial. 1957Hoxe saíu unha nova sobre dous novos satélites que vai construír España. Isto fíxome preguntarme cantos satélites hai arredor da Terra. En internet atopei que segundo unhas estatísticas da NASA no ano 1994 había un total de 23000 satélites en órbita. Supoño que 13 anos despois, e dado o gran avance das tecnoloxías da comunicación nesta última década, o número de satélites será moitísimo maior hoxe en día.

Hai un applet da NASA que permite ver en 3D a posición actual de moitos satélites, a súa órbita, o seu nome. Paréceme curioso.

Pero non todo son satélites en funcionamento. Só o 5% dos obxectos que temos en órbita son satélites activos. O resto é o chamado lixo espacial, constituído por satélites inactivos, naves espaciais e fases de cohetes, fragmentos de satélites, e algún que outro destornillador perdido por un astronauta. Estímase que hai arredor de 2000 Tm de obxectos artificiais a menos de 2000 km da Terra. Podes saber algo máis con esta aplicación flash do xornal El Mundo.

(Actualización) Imaxe xerada por ordenador da Axencia Espacial Europea na que se amosa o lixo espacial en órbitas preto da Terra. Atopada en Futuro, ciencia e tecnoloxía.
lixo espacial

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Email this to someone